تزريق انسولين با هدف عضلهسازي را هرگز توصيه نميکنم
در مورد اين بيمار بايد به 3 نکته اشاره کنم؛ يکي اينکه علت افت وزن شديد حتما بايد بررسي شود. برخي افراد بهطور طبيعي کموزن هستند و اين به معني بيماري نيست. البته در مورد اين بيماران بررسيهاي لازم از نظر وجود برخي بيماريها انجام ميشود و اگر نتيجه منفي باشد، متوجه ميشويم لاغري سرشتي است. برخي بيماريها مانند ديابت، پرکاري تيروييد، کمکاري غدد فوقکليوي و برخي بدخيميها باعث نزول وزن ميشوند. همانطور که در مورد ايشان بررسيها نشان داده علت نزول وزن ديابت نوع1 بوده است.
نکته دوم اينکه وقتي فردي مبتلا به ديابت ميشود براي کنترل قندخون در کنار رژيم غذايي مناسب بايد از روشهاي مختلف مانند تزريق انسولين، کنترل مرتب قندخون در خانه با دستگاه گلوکومتر و تغيير دوز انسولين با نظر پزشک استفاده کند. ورزش در ديابتيها منعي ندارد اما افراد بالاي 35 سال مبتلا به ديابت و افرادي که سابقه طولاني ابتلا به ديابت دارند، اگر بخواهند تازه ورزش را شروع کار کنند، بايد از نظر کارایی قلب و چشم مورد ارزيابي قرار گيرند چون ممکن است بيماري قلبي نهفتهاي وجود داشته باشد.
نکته سوم اينکه تزريق انسولين با هدف افزايش عضله بدن و در عضله بسيار خطرناک است. انسولين دارويي نيست که براي افزايش حجم عضله از آن استفاده شود. اين کار ميتواند عوارض خطرناکي مانند عفونت محل تزريق، افت قندخون و حتي مرگ مغزي در پي داشته باشد. تزريق انسولين با هدف افزايش عضله بدن نهتنها براي ايشان بلکه براي هيچ فرد ديگري توصيه نميشود.
دکتر محمدرضا مهاجرتهراني
عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران
متن دقیق پرونده پزشکي «زندگي با ديابت»: هفته نامه سلامت/604
برچسب:
نویسنده: ماهان جعفرینژاد